Bu bir gösteri mimarisi değil, altyapı: tuzlu suyla çevrili bir şehrin tatlı su rezervine ihtiyacı vardı ve burası İstanbul'un altındaki yüzlerce sarnıcın en büyüğü.

Sütunlar daha eski yapılardan devşirilmiş, belli oluyor — birbirinin aynısı değiller. İkisi Medusa başlarının üstünde duruyor, biri yan, biri baş aşağı. Nedenini kimse bilmiyor; en makul açıklama, doğru boyda taş olmalarından ibaret.

Ağustosta bile aşağısı serin; bu da onu Sultanahmet'te bir yaz öğleden sonrasının ortasındaki doğru durak yapıyor.